{"id":3833,"date":"2016-10-27T22:12:49","date_gmt":"2016-10-27T20:12:49","guid":{"rendered":"https:\/\/www.delevensschool.org\/nl\/?p=3833"},"modified":"2017-09-19T11:31:57","modified_gmt":"2017-09-19T09:31:57","slug":"oudsten-opzieners","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.delevensschool.org\/nl\/oudsten-opzieners\/","title":{"rendered":"Oudsten en opzieners"},"content":{"rendered":"

In de schets van Paulus over de structuur van de plaatselijke gemeente<\/span><\/a> worden de oudsten niet rechtstreeks vermeld.
\nUit de profielschets van oudsten\/opzieners die hij in zijn brieven aan Timothe\u00fcs en Titus geeft, blijkt dat Paulus deze functies plaatst onder het hoofdstuk \u2018het besturen\u2019.<\/p>\n

Wie in de gemeente oudsten kunnen zijn en welke taak zij vervullen wordt in deze studie uitgewerkt.<\/p>\n

Profielschets van oudsten\/opzieners.<\/span><\/h3>\n

De profielschets van de oudsten\/opzieners, zoals Paulus die omschrijft in zijn brieven aan Timothe\u00fcs en Titus.<\/p>\n

Uit de eerste brief aan Timothe\u00fcs:<\/p>\n

Een opziener<\/strong> dan moet zijn:<\/em><\/p><\/blockquote>\n

onbesproken,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

de man van \u00e9\u00e9n vrouw,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

nuchter, bezadigd, beschaafd, gastvrij,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

bekwaam om te onderwijzen,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

niet aan de wijn verslaafd, niet opvliegend, maar vriendelijk, niet strijdlustig of geldzuchtig,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

een goed bestuurder van zijn eigen huis, die met alle waardigheid zijn kinderen onder tucht houdt; indien echter iemand zijn eigen huis niet weet te besturen, hoe zal hij voor de gemeente van God zorgen?<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Hij mag niet een pas bekeerde zijn, opdat hij niet door opgeblazenheid in het oordeel van de duivel valle.<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Hij moet ook gunstig bekend zijn bij de buitenstaanders, opdat hij niet in opspraak kome en in een strik van de duivel valle.
\n(1 Timothe\u00fcs 3:2-7)<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Uit de brief aan Titus:<\/p>\n

Ik heb u op Kreta achtergelaten met de bedoeling, dat gij, \u2026 in alle steden als oudsten<\/strong> zoudt aanstellen:<\/em><\/p><\/blockquote>\n

mannen, die onberispelijk zijn,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

\u00e9\u00e9n vrouw hebben,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

die gelovige kinderen hebben, die niet in opspraak zijn wegens losbandigheid of van geen tucht willen weten.<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Want een opziener<\/strong> moet onberispelijk zijn als een beheerder van het huis van God,
\nniet aanmatigend, niet driftig,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

niet aan de wijn verslaafd, niet opvliegend,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

niet op oneerlijke winst uit, maar gastvrij,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

met liefde voor wat goed is, bezadigd, rechtvaardig, vroom, ingetogen,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

zich houdende aan het betrouwbare woord naar de leer,<\/em><\/p><\/blockquote>\n

zodat hij ook in staat is te vermanen op grond van de gezonde leer en de tegensprekers te weerleggen.\u00a0\u00a0 (Titus 1:5-9)<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Omdat zij een voorbeeldfunctie in de gemeente vervullen hecht Paulus kennelijk veel belang aan de persoonlijkheid en integriteit van oudste\/opziener in de gemeente.
\nVeel van wat hij in zijn profielschetsen schrijft behoeft geen verdere uitleg.
\nToch worden hieronder enkele punten nader bekeken.<\/p>\n

Oudsten of opzieners.<\/span><\/h3>\n

De opzieners (episkopos)<\/strong> worden slechts op 5 plaatsen vermeld in het Nieuwe Testament.
\nDe oudsten (presbuteros)<\/strong> daarentegen worden in 66 teksten vermeld, soms zowel in een functie in de gemeente als in de samenleving.<\/p>\n

Paulus schrijft aan Titus dat hij hem op Kreta achterlaat om in alle steden oudsten<\/strong> aan te stellen en schrijft dan: want een opziener<\/strong> moet onberispelijk zijn<\/em>.
\nHieruit valt op te maken dat Paulus geen onderscheid maakt tussen oudsten en opzieners.
\nBij de vermelding \u2018opziener(s)\u2019 gaat het eerder om de taakomschrijving van de oudsten.<\/p>\n

\u2018Oudsten\u2019<\/strong> is de vertaling van het Grieks \u2018presbuteros\u2019<\/strong>, wat een algemene aanduiding is voor ouder in leeftijd, zoals o.a. in de tekst:<\/p>\n

Word niet heftig tegen een oude (presbuteros)<\/strong> man, maar vermaan hem als een vader; doe het jonge mannen als broeders, oude (presbuteros)<\/strong> vrouwen als moeders, jonge vrouwen als zusters, in alle reinheid.\u00a0\u00a0 (1 Timothe\u00fcs 5:1-2)<\/em><\/p><\/blockquote>\n

In de Bijbelse tijd werden de bestuurders en rechters van het volk gekozen uit de oudere mannen, in de verwachting dat oudere mensen een grotere levenswijsheid hebben.
\nMet de \u2018oudsten\u2019 in de samenleving of in de gemeente wordt dus letterlijk bedoeld: oud in leeftijd.<\/p>\n

Ook van de oudsten in de gemeente wordt verwacht dat zij \u2018oud\u2019 zijn, geestelijk volwassen zijn, en\u00a0 leven in een diepe relatie met Jezus Christus.
\nDaarom schrijft Paulus ook dat: een oudste niet een pas bekeerde mag zijn<\/em>.<\/p>\n

Onbesproken \/ onberispelijk.<\/span><\/h3>\n

Aan Timothe\u00fcs schrijft Paulus dat een oudste onbesproken<\/strong> moet zijn.
\nAls bestuurders van de gemeente hebben oudsten een voorbeeldfunctie en vertegenwoordigen zij ook de gemeente in de buitenwereld.
\nDaarom is het belangrijk dat zij, door hun zuivere levenswandel in de Heer gerespecteerd worden, zowel in de gemeente als in de buitenwereld.
\nIn contact met de buitenwereld is het belangrijk dat ze zich weten te vrijwaren van wereldse praktijken.
\nDaarom:<\/p>\n

Hij (de oudste) moet ook gunstig bekend zijn bij de buitenstaanders, opdat hij niet in opspraak kome en in een strik van de duivel valle.<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Aan Titus schrijft hij dat een oudste onberispelijk<\/strong> moet zijn en:<\/p>\n

\u2026 zich houden aan het betrouwbare woord naar de leer, zodat hij ook in staat is te vermanen op grond van de gezonde leer en de tegensprekers te weerleggen.<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Uit de levenswandel van de oudsten moet blijken dat zij zich onderwerpen aan de autoriteit van Jezus Christus en Zijn Woord, de Bijbel. Zij moeten in staat zijn anderen daarin op te voeden, te beginnen in hun gezin.
\nDaarom ook de opmerking dat een oudste \u2018een goed bestuurder van zijn eigen huis\u2019<\/em> moet zijn.
\nHoe zouden ze anders gemeenteleden kunnen bemoedigen of corrigeren, indien ze dat niet in praktijk hebben gebracht in hun gezin.<\/p>\n

De man van \u00e9\u00e9n vrouw.<\/span><\/h3>\n

Inleiding:<\/strong><\/span>
\nIn het Oude Testament wordt regelmatig melding gemaakt van mannen die getrouwd zijn met twee of meer vrouwen.
\nIn het Nieuwe Testament vinden we daar geen voorbeelden van.
\nVoor zover kon worden nagegaan, blijkt dat ook in de (Romeinse) cultuur van die tijd het polygame huwelijk niet of nauwelijks voorkwam.<\/p>\n

Statement:<\/strong><\/span>
\nAls Paulus zowel aan Timothe\u00fcs als aan Titus schrijft dat een oudste de man van \u00e9\u00e9n vrouw moet zijn, heeft hij waarschijnlijk niet polygamie in gedachte, maar Gods kijk op het huwelijk.<\/p>\n

Motivatie:<\/strong><\/span>
\nJezus onderwijst over het huwelijk:<\/p>\n

Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen en die twee zullen tot een vlees zijn. Zo zijn zij niet meer twee, maar \u00e9\u00e9n vlees<\/strong>.
\nHetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet.\u00a0<\/strong>\u00a0 (Matthe\u00fcs 19:5-6)<\/em><\/p><\/blockquote>\n

En over hertrouwen na echtscheiding:<\/p>\n

Wie zijn vrouw wegzendt en een andere trouwt, pleegt echtbreuk ten opzichte van haar; en indien zij haar man verlaat en een ander trouwt, pleegt zij echtbreuk.\u00a0\u00a0 (Markus 10:11-12)<\/em><\/p><\/blockquote>\n

En ieder, die zijn vrouw wegzendt, en een andere trouwt, pleegt echtbreuk; en wie een vrouw, die door haar man weggezonden is, trouwt, pleegt echtbreuk.\u00a0\u00a0 (Lukas 16:18)<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Waarbij Paulus aanvult:<\/p>\n

Doch hun, die getrouwd zijn, beveel ik niet, maar de Here<\/strong>, dat een vrouw haar man niet mag verlaten\u00a0– is dit toch gebeurd, dan moet zij ongehuwd blijven of zich met haar man verzoenen\u00a0– en een man moet zijn vrouw niet verstoten.\u00a0\u00a0 (1 Corinthi\u00ebrs 7:10-11)<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Verklaring:<\/strong><\/span>
\nHieruit blijkt dat, in de geestelijke wereld, een huwelijk niet ontbonden wordt bij echtscheiding. Wat God heeft samengevoegd moet (kan) een mens niet scheiden.
\nVoor God wordt een huwelijk enkel ontbonden door overlijden.
\nHertrouwen na echtscheiding staat, volgens het onderwijs van Jezus, gelijk aan echtbreuk, omdat het eerste huwelijk niet ontbonden is voor God.
\nZo zou iemand, die na een echtscheiding opnieuw trouwt, voor God dus tweemaal gehuwd zijn.<\/p>\n

De \u2018man van \u00e9\u00e9n vrouw\u2019 wil dan zeggen dat een man die uit de echt gescheiden en hertrouwd is, niet als oudste aangewezen zal worden in de gemeente.
\nIn die optiek kan een oudste niet met een gescheiden vrouw gehuwd zijn, omdat hij dan in een staat van echtbreuk leeft.<\/p>\n

De taak van de oudsten.<\/span><\/h3>\n

Paulus schrijft aan Timothe\u00fcs dat een oudste moet zijn:<\/p>\n

\u2026 een goed bestuurder<\/strong> van zijn eigen huis, die met alle waardigheid zijn kinderen onder tucht houdt; indien echter iemand zijn eigen huis niet weet te besturen<\/strong>, hoe zal hij voor de gemeente van God zorgen?<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Oudsten, zo schrijft hij aan Titus, moeten:<\/p>\n

\u2026 gelovige kinderen hebben, die niet in opspraak zijn wegens losbandigheid of van geen tucht willen weten. Want een opziener moet onberispelijk<\/strong> zijn als een beheerder van het huis van God.<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Een oudste heeft als opdracht de gemeente te besturen, te beheren.
\nZoals Paulus aan de oudsten van de gemeente van Efeze zei:<\/p>\n

Ziet dan toe op uzelf en op de gehele kudde, waarover de Heilige Geest u tot opzieners<\/strong> gesteld heeft, om de gemeente Gods te weiden<\/strong>, die Hij (God) Zich door het bloed van zijn Eigene (Jezus) verworven heeft.\u00a0\u00a0 (Handelingen 20:28)<\/em><\/p><\/blockquote>\n

En aan Timothe\u00fcs schrijft hij:<\/p>\n

De oudsten<\/strong>, die goede leiding geven<\/strong>, komt dubbel eerbewijs toe, vooral hun, die zich belasten met prediking en onderricht.
\n(1 Timothe\u00fcs 5:17)<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Besturen houdt in principe in dat men het beleid bepaalt en leiding geeft aan personen die instaan voor de praktische uitvoering daarvan.
\nHierbij houden de oudsten toezicht op het goed functioneren van de gemeente in haar geheel en sturen zij bij waar nodig.
\nHiervoor zal elke oudste een specifieke verantwoordelijkheid op zich nemen, waarbij ze samen, als gelijken<\/strong>, de gemeente zullen besturen.<\/p>\n

Een huisvader draagt niet alleen verantwoordelijkheid voor praktische zaken, maar heeft ook oog voor de opvoeding en de goede geestelijke gezondheid van zijn huisgenoten.
\nZo dragen ook de oudsten de verantwoordelijkheid dat de gemeenteleden worden opgevoed tot een gezond geestelijk leven.<\/p>\n

Volgens het onderricht van Paulus in 1 Corinthi\u00ebrs 12:28 wijst God voor het geestelijk welzijn apostelen, profeten en leraars aan in de gemeente.
\nDe oudsten zullen er op moeten toezien dat de gemeente door hun inbreng groeit in de relatie met de God, de Vader, met Jezus Christus als voorbeeld en ondersteund door de Heilige Geest.
\nIndien nodig\u00a0 zullen zij in overleg met de apostelen, profeten en leraars hun erop moeten wijzen hun onderwijs bij te sturen.<\/p>\n

Hoe deze functie van oudste\/opziener verder wordt ingevuld zal sterk afhangen van de grootte en de aard van de plaatselijke gemeente.
\nVoor kleine gemeenten zullen taken waarschijnlijk gecombineerd worden, zoals Paulus aan Timothe\u00fcs opmerkt, dat oudsten zich, naast het besturen, blijkbaar ook toeleggen op prediking en onderricht.
\nHierbij zal er op toegezien moeten worden dat het meervoudig leiderschap<\/span><\/a> gehandhaafd blijft en niet alle leidende functies samengebundeld worden in \u00e9\u00e9n persoon.<\/p>\n

Aanstelling van de oudsten.<\/span><\/h3>\n

Volgens 1 Corinthi\u00ebrs 12:28<\/span><\/a> is het God die mensen in de gemeente een plaats als oudste aanwijst.
\nHet is de opdracht aan de gemeenteleden en hun leiders om te onderkennen wie deze mensen zijn en hen te erkennen in de taak waarvoor God hen aanwijst.
\nOm hun taak goed te kunnen vervullen, is het nodig dat zij officieel in hun functie worden aangesteld en dat de gemeenteleden hen het nodige gezag toekennen.<\/p>\n

Een goed voorbeeld hiervan is de kroning van Saul tot koning over Isra\u00ebl.\u00a0 (1 Samu\u00ebl 9 en 10)
\nToen het volk God om een koning vroeg, duidde Hij Saul aan voor deze taak en stuurde de profeet Samu\u00ebl erop uit op hem tot koning over Isra\u00ebl te zalven.
\nOpdat het volk hem ook als koning zou aanvaarden, moest Samu\u00ebl daarna een volksvergadering bijeen roepen, waarbij Saul in een volksstemming door hen tot koning werd verkozen.<\/p>\n

Daarom droeg Paulus Titus op dat hij:<\/p>\n

\u2026 in alle steden oudsten zou aanstellen<\/strong>: \u2026<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Aanstellen<\/strong> is de vertaling van \u2018kathistemi\u2019<\/strong>, dat de OLB<\/span><\/a> vertaalt als:<\/p>\n