In de wet op het naziree\u00ebrschap staat o.a.:<\/p>\n
Al de tijd, dat hij zich aan de HERE gewijd heeft, zal hij bij geen dode<\/strong> komen \u2026\u00a0\u00a0 (Numeri 6:6)<\/em><\/p><\/blockquote>\n
In dit vers is een dode<\/strong> de vertaling van twee Hebreeuwse woorden, namelijk ziel en het werkwoord doden – sterven<\/strong>.
\nIn het Hebreeuws staat er letterlijk:<\/p>\n\u2026 zal hij bij geen dode ziel<\/strong> (of gestorven ziel<\/strong>) komen.<\/em><\/p><\/blockquote>\n
En een tweede Bijbeltekst vermeldt:<\/p>\n
Ieder die een lijk<\/strong>, enig mens, die gestorven is, aanraakt, en zich niet ontzondigt, verontreinigt de tabernakel des HEREN, \u2026
\n(Numeri 19:13)<\/em><\/p><\/blockquote>\nOok hier is een lijk<\/strong> de vertaling van dezelfde twee woorden in het Hebreeuws en staat er letterlijk:<\/p>\n
Ieder die een dode ziel<\/strong> (of gestorven ziel<\/strong>), enig mens, die gestorven is, aanraakt \u2026<\/em><\/p><\/blockquote>\n
De uitdrukking \u2018een dode ziel\u2019<\/strong> voor iemand die gestorven is, komt enkel in deze twee verzen voor, allebei in het boek Numeri.
\nEen theoloog, die ook het Egypte van de oudheid bestudeerd had, merkte in een artikel op dat deze uitdrukking typisch is voor het oude Egypte.<\/p>\nVoor hem was dit een bevestiging dat Mozes<\/strong>\u00b8 die van jongs af aan opgevoed was aan het hof van de Egyptische Farao, de auteur was van de eerste vijf boeken<\/strong> van het Oude Testament.<\/p>\n
<\/p>\n